Paramythias΄ phases...faces...& clouds

Δύο εβδομάδες μετά την λήξη της αγωνιστικής. Και χρόνο δεν είχα να γράψω αλλά δεν ήξερα και τι θα με εξέφραζε περισσότερο να πω. Ένα χρονικό δεν μου έκανε "κλικ", γιατί η αλήθεια είναι ότι η εμπλοκή μου ήταν πολύ μεγάλη. Πάντα είναι, σε ότι κάνω.

Τελικά, κοιτάζοντας ξανά τις φωτογραφίες και ανασκοπώντας και όλη την σχετική εκ των υστέρων φόρουμ συζήτηση(ζωηρή και αιχμηρή- όπως πάντα!) που αφορούσε..... την βαθμολόγηση των τασκ.... τις επιλογές της Τεχνικής Επιτροπής για τους χρόνους... τον τύπο του τασκ... τον καιρό...την περιοχή....την διοργάνωση....το επίπεδο....κτλκτλκτλκτλ....σκέφτηκα σε πόσες διαφορετικές φάσεις, διαθέσεις και οπτικές γωνίες μπορεί  ο καθένας μας να ζήσει και να νιώσει τα γεγονότα, πού, πώς και πόσο θα εμπλέξει τον εαυτό του, τα γούστα, την προσπάθειά του, τα θέλω, τις συμπάθειες και τις αντιπάθειές του. Και πόσο, ο χαρακτήρας του καθενός τον τοποθετεί σε μια απόσταση τέτοια από όπου θα μπορεί να δει το σύνολο, την ομαδική δράση, το "σύστημα" που δημιουργήθηκε για τρεις μόνο μέρες και που όλοι, αθλητές διοργανωτές θεατές εθελοντές, συντονιστήκαμε σε αυτό και παίξαμε τον ρόλο μας.

Paramythia 2009, the 3rd leg of the 18th Greek PG 2009

Ο Ιούλιος εκδικήθηκε...Θέλαμε να πετάξουμε σε αγώνα πρωταθλήματος εεε...;; έβρασε, έκαψε και φυσούσε..."μελτεμένια" έτσι δεν μας άφησε να κάνουμε αυτό που θέλαμε...

Εγώ προσωπικά ήθελα να κάνω ένα "πέρα -δώθε" στο βουνό της Παραμυθιάς, τόσα χρόνια πετάω κάπου γύρω -γύρω αλλά ποτέ δεν έχει "κάτσει" και μια καλή πτήση απο την ψηλή απογείωση...

Την Παρασκευή ορίστηκε τασκ 49,3 km

Οι συνθήκες ήταν πολύ ασθενείς και σιγά σιγά ανύπαρκτες, ωστε ένα μεγάλο ποσοστό των συμμετεχόντων κι εγώ ανάμεσα σε αυτούς, να κάνει μια κατολίσθηση προς την προσγείωση.

Κάποιοι πέταξαν με μεγάλη υπομονή και το πάλεψαν όσο καλύτερα μπορούσαν. Αυτή ήταν και η μοναδική πτήση της αγωνιστικής συνάντησης που έδωσε και τα παρακάτω αποτελέσματα: http://paragliding.elao.gr/news/090727.html

Το Σάββατο το τασκ ήταν 31,5 km, αλλά η αγωνιστική δεν έγινε, εξ΄αιτίας ακατάλληλων μετεωρολογικών συνθηκών. Σε αναζήτηση μιας ενναλλακτικής πτητικής δράσης πήγαμε στον Αι-Λιά, έναν καταπράσινο λόφο απέναντι και βορειότερα απο τον ορεινό όγκο της Παραμυθιάς. Στο σημείο αυτό συνήθως πνέει βόρεια αύρα και συχνά άνεμοι δυτικής διεύθυνσης.

Ο αέρας ήταν πάνω απο 25 km /h αλλά σε κάποια μικρή παύση απογειωθήκαμε και κάναμε μια όμορφη πτήση.

Κυριακή δόθηκε άκυρο, ο καιρός έδειξε από πολύ νωρίς τις ...ούριες διαθέσεις του...
Anyway...είδαμε το χάλι του καιρού ενναλλακτικά και...δεν χάσαμε...

Όπως πάντα εκτός απο τα αγωνιστικά ζήσαμε κι άλλες ωραίες στιγμές στο para-waiting...

...με την Όλγα- αρχηγό της ομάδας στην υποστήριξη εδάφους - να αυτοφωτογραφιζόμαστε σε κοντικά πλάνα(λίγο fish αποτέλεσμα) ή με το να φωτογραφίζω συναθλητές μας σε... πρωτότυπες σκιερές θέσεις και όχι μόνο...

Στο para-eating...έχω να καταγγείλλω οτι ο Πάλλας καλοέψηνε και μοίραζε σουβλάκια όλο το βράδυ της Παρασκευής και μας υποχρέωνε να φάμε μέχρι σκασμού, απειλώντας μας δια "σουβλακοβολισμού"...

και οτι σε ένα χωριουδάκι δίπλα στην Παραμυθιά, φάγαμε φανταστική προβατίνα(κατα Ξηρόν, πουρναρόψαρο) στα κάρβουνα.
Τι να πω και για το ... para-fun...ο Μπάκουρας και ο Σαβελώνας μας ξελίγωσαν με τα ανέκδοτά τους ...και οι διανυκτερέυσεις με τις σκηνές στον απίθανο Αχέροντα ήταν πολύ δροσερές και το νερό που κολυμπούσαμε πολύ παγωμένο...
Με όλη αυτή την... κακοπέραση, φτάσαμε στο τέλος της αγωνιστικής συνάντησης και στις εκπλήξεις των απονομών...

Ο Σλάβεκ σταθερά 1ος. Και για πρώτη φορά όμως στην νικήτρια 3άδα βρέθηκαν, 2ος ο Κατσανδρεδάκης Γιάννης και 3ος ο Παρασκευόπουλος Σωτήρης. Δεδομένου των ανύπαρκτων συνθηκών οι άξιοι αυτοί νικητές πέταξαν με πολύ επιμονή και αξιοθαύμαστη υπομονή. Μπράβο!

Αγώνες τέλος λοιπόν. Και μάλλον και οι ψηλές πτήσεις μου για το υπόλοιπο καλοκαίρι...
Οι... ΠτήσειςΠαραλίας... έρχονται...