Στο Βγιέθι αποχαιρετίσαμε πτητικά , τον παλιό χρόνο! Ουφ...μια δυναμική πτήση που κράτησε πολύ, επιτέλους!
Δυνατό και κρύο αεράκι ήταν ότι έπρεπε για να ξυπνήσουν τα αίματα και αργά το απογευματάκι μας συντρόφεψε και ο ήλιος. Όλα αυτά τα ωραία, η όρεξη μετά από αρκετή απτησία συν η κεφάτη παρέα, σούπερ περάσαμε!! Την φάγαμε την μέρα στο βουνό. Φυσικά κάποιοι... αχόρταγοι πήγαν μάνι μάνι και πρόλαβαν και την παρέα που πετούσε λίγο πιο ηπειρωτικά στην Κερατέα. Πραγματικά προσγειώσεις με το τελευταίο φως! Άντε και του.... χρόνου πια (ελπίζω αύριο πρωτοπτησιά!!! χαχαχα!!!!).
Ο Βασίλης πάλι καλοπέρασε αφού του έκατσε διπλάκι με τον μπαμπά (αχ εντασούλα...) και αφού προσγειώθηκε μας έβγαλε και πολλές φωτογραφίες....Για να δούμε.....