Who's Flying NOW? Πιλότοι που πετάνε ΤΩΡΑ!!!!

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα PGcomps. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα PGcomps. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 11 Ιανουαρίου 2012

Αγώνες 2012


21ο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Αποστάσεων 2012 (FAI cat.2 - PrePWC)
Δράμα (24-29   Ιουνίου 2012) - Αίολος Δράμας
Περιφερειακός Αποστάσεων (Λίγκα 2012 - FAI cat.2 - Pre PWC)   
Εμπεσός  (21-25 Αυγούστου 2012) - Αερ. Αγρινίου
Περιφερειακός Αποστάσεων (Λίγκα 2012- FAI cat.2)Πάτρα, Παναχαικό  (22-23  Σεπτεμβρίου 2012) - ΛΕΑΛΠΠΑ

Η επιστροφή στην μια πολυήμερη συνάντηση Πρωταθλήματος και οι λίγες συναντήσεις είναι φέτος το χαρακτηριστικό των Ελληνικών Αγώνων. Από το 2006 που έγινε το τελευταίο 7ήμερο στον Κιθαιρώνα η διοργάνωση δύο ή τριών ή τεσσάρων 3ήμερων ή 4ήμερων αγωνιστικών συναντήσεων σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας  ήταν η επιλογή μας, καθώς τα περισσότερα σωματεία αλλά και οι τοπικές αυτοδιοικήσεις που στήριζαν οικονομικά τις διοργανώσεις δεν είχαν την δυνατότητα για πολυήμερη διοργάνωση αγώνων. 
Ακόμα το να "σπάμε" το Πρωτάθλημα σε περισσότερα σκέλη ήταν ένα κριτήριο επιτυχίας του, καθώς οι πιθανότητες  του καιρού να δώσει έγκυρα τασκ, πολλές αγωνιστικές και καλή βαθμολογία, ήταν έτσι πολύ περισσότερες. Φέτος, παρόλο που υπήρχε και άλλη μια αίτηση για 3ήμερο σκέλος,τελικά, σε πνεύμα οικονομίας, παραμείναμε στην μια 6ήμερη συνάντηση

Τρίτη 7 Σεπτεμβρίου 2010

Embessos pre-PWC & Greek League

Πολύ ωραία πέρασα στον αγώνα του Εμπεσσού! Ότι ακριβώς χρειαζόμουν μετά από πολύμηνες καλοκαιρινές διακοπές και τόσες και τόσες πτήσεις παραλίας. Η επιστροφή για πτήσεις στα ψηλά και δυνατά βουνά και η συνάντηση με φίλους παραπεντάδες απο όλη την Ελλάδα, και άλλους από το εξωτερικό, ήταν ότι καλύτερο για να τελειώσει ο Αύγουστος και να γυρίσω στο σχολείο!!!
Αυτό το event, που περιελάμβανε τόσο αγώνα pre-PWC  αλλά και το 2ο σκέλος της φετινής Greek League, ήταν πολύ πετυχημένο διοργανωτικά και πτητικά, πραγματικό αντίδοτο για τους συνήθεις Έλληνες πιλότους στους αγώνες, μετά από τον ακατάλληλο καιρό που χάλασε τις πιο πολλές από τις άλλες αγωνιστικές συναντήσεις του φετινού προγράμματος.
Επισκιάστηκε από το ατύχημα του φίλου και συναθλητή ΠέτρουΣ από την Κέρκυρα. Για το θέμα αυτό, σκέψεις και απόψεις, θα γράψω σε μια ξεχωριστή ανάρτηση γιατί δεν θέλω να  το"στριμώξω" ανάμεσα στις φωτό και τις πτητικές στιγμές του αγώνα που είναι κύριο θέμα εδώ....
Να ένα βίντεο με διάφορες στιγμές από απογείωση,πτήσεις, προσγείωση και απονομές, η πρώτη προσπάθεια του Δημήτρη να φτιάξει κάτι σχετικό...

Δευτέρα 1 Μαρτίου 2010

1st Leg of Hellenic Paragliding Championships 2010, 23-25 April, Paramythia

1st Leg of  Hellenic Paragliding Championships 2010, 23-25 April, Paramythia
Registration open!
Ετοιμάστηκε η ενημερωτική ιστοσελίδα του 1ου αγώνα του φετινού πρωταθλήματος παραπέντε που διοργανώνει  ο Αεραθλητικός Σύλλογος Παραμυθιάς 23-25 Απριλίου 2010. Ο αγώνας είναι σκέλος του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος, FAI cat2, και θα έχει και αγώνα με τασκ για πιλότους ΠΛ.

Ενημέρωση και εγγραφές:



Απο τον αγώνα του 2009





http://www.cloudbase.gr/paramythia2010/

Τρίτη 13 Οκτωβρίου 2009

Womens Paragliding Open Annecy 2010.

Επιτέλους ένας αγώνας μόνο για κορίτσια!
The first ever all-female paragliding competition is comming at August 2010!!! μας ενημερώνουν στο
http://www.xcmag.com/ Η ιστοσελίδα του αγώνα...

http://www.womenspgopen.org/

Ευκαιρία για ένα ταξιδάκι στην Γαλλία, ας ετοιμάζονται οι Ελληνίδες παραπεντίστριες!
Ανυπομονώ να δω την ιστοσελίδα τελειωμένη...Τα κορίτσια όπως φαίνεται έχουν ωραίες ιδέες!

Τετάρτη 29 Ιουλίου 2009

Paramythia 2009, the 3rd leg of the 18th Greek PG 2009

Ο Ιούλιος εκδικήθηκε...Θέλαμε να πετάξουμε σε αγώνα πρωταθλήματος εεε...;; έβρασε, έκαψε και φυσούσε..."μελτεμένια" έτσι δεν μας άφησε να κάνουμε αυτό που θέλαμε...
Εγώ προσωπικά ήθελα να κάνω ένα "πέρα -δώθε" στο βουνό της Παραμυθιάς, τόσα χρόνια πετάω κάπου γύρω -γύρω αλλά ποτέ δεν έχει "κάτσει" και μια καλή πτήση απο την ψηλή απογείωση...
Την Παρασκευή ορίστηκε τασκ 49,3 km
Οι συνθήκες ήταν πολύ ασθενείς και σιγά σιγά ανύπαρκτες, ωστε ένα μεγάλο ποσοστό των συμμετεχόντων κι εγώ ανάμεσα σε αυτούς, να κάνει μια κατολίσθηση προς την προσγείωση.
Κάποιοι πέταξαν με μεγάλη υπομονή και το πάλεψαν όσο καλύτερα μπορούσαν. Αυτή ήταν και η μοναδική πτήση της αγωνιστικής συνάντησης που έδωσε και τα παρακάτω αποτελέσματα: http://paragliding.elao.gr/news/090727.html




Το Σάββατο το τασκ ήταν 31,5 km, αλλά η αγωνιστική δεν έγινε, εξ΄αιτίας ακατάλληλων μετεωρολογικών συνθηκών. Σε αναζήτηση μιας ενναλλακτικής πτητικής δράσης πήγαμε στον Αι-Λιά, έναν καταπράσινο λόφο απέναντι και βορειότερα απο τον ορεινό όγκο της Παραμυθιάς. Στο σημείο αυτό συνήθως πνέει βόρεια αύρα και συχνά άνεμοι δυτικής διεύθυνσης.

Ο αέρας ήταν πάνω απο 25 km /h αλλά σε κάποια μικρή παύση απογειωθήκαμε και κάναμε μια όμορφη πτήση.
Κυριακή δόθηκε άκυρο, ο καιρός έδειξε από πολύ νωρίς τις ...ούριες διαθέσεις του...
Anyway...είδαμε το χάλι του καιρού ενναλλακτικά και...δεν χάσαμε...
Όπως πάντα εκτός απο τα αγωνιστικά ζήσαμε κι άλλες ωραίες στιγμές στο para-waiting...
...με την Όλγα- αρχηγό της ομάδας στην υποστήριξη εδάφους - να αυτοφωτογραφιζόμαστε σε κοντικά πλάνα(λίγο fish αποτέλεσμα) ή με το να φωτογραφίζω συναθλητές μας σε... πρωτότυπες σκιερές θέσεις και όχι μόνο...

Στο para-eating...έχω να καταγγείλλω οτι ο Πάλλας καλοέψηνε και μοίραζε σουβλάκια όλο το βράδυ της Παρασκευής και μας υποχρέωνε να φάμε μέχρι σκασμού, απειλώντας μας δια "σουβλακοβολισμού"...
και οτι σε ένα χωριουδάκι δίπλα στην Παραμυθιά, φάγαμε φανταστική προβατίνα(κατα Ξηρόν, πουρναρόψαρο) στα κάρβουνα.
Τι να πω και για το ... para-fun...ο Μπάκουρας και ο Σαβελώνας μας ξελίγωσαν με τα ανέκδοτά τους ...και οι διανυκτερέυσεις με τις σκηνές στον απίθανο Αχέροντα ήταν πολύ δροσερές και το νερό που κολυμπούσαμε πολύ παγωμένο...
Με όλη αυτή την... κακοπέραση, φτάσαμε στο τέλος της αγωνιστικής συνάντησης και στις εκπλήξεις των απονομών...

Ο Σλάβεκ σταθερά 1ος. Και για πρώτη φορά όμως στην νικήτρια 3άδα βρέθηκαν, 2ος ο Κατσανδρεδάκης Γιάννης και 3ος ο Παρασκευόπουλος Σωτήρης. Δεδομένου των ανύπαρκτων συνθηκών οι άξιοι αυτοί νικητές πέταξαν με πολύ επιμονή και αξιοθαύμαστη υπομονή. Μπράβο!

Αγώνες τέλος λοιπόν. Και μάλλον και οι ψηλές πτήσεις μου για το υπόλοιπο καλοκαίρι...
Οι... ΠτήσειςΠαραλίας... έρχονται...

Πέμπτη 11 Ιουνίου 2009

Many fotos kalentzi 2009

Πλούσια στιγμιότυπα του αγώνα...
Πολλές καρε-καρε απογειώσεις...








Φωτογραφίες του αγώνα από Παρασκευή- Σάββατο 22-23 Μαΐου από Δημήτρη-diakofteos


Όποιος θέλει, μπορεί να παίρνει τις φωτογραφίες του!

Δευτέρα 25 Μαΐου 2009

Kalentzi 2009- Ένας ωραίος αγώνας

Το 1ο σκέλος του 18ου πρωταθλήματος 2009 που διοργάνωσε η Λέσχη Αλεξιπτώτου Πλαγιάς Πάτρας, στο Καλέντζι, τελείωσε και ο απολογισμός απο το τριήμερο σε επίπεδο διοργάνωσης και πεπραγμένων του αγώνα, μου δείχνει ένα θετικό και σημαντικό αποτέλεσμα για όλους όσους συμμετείχαν, πετώντας ή δουλεύοντας.
Για δευτερη συνεχή χρονιά, για τον ίδιο αγώνα ανέλαβα την- ανεπιθύμητη απο τους περισσότερους- θέση της ΔΑ και νιώθω τυχερή, αφού όλα έγιναν ομαλά και χαρούμενη που είχα μια ακόμα ευκαιρία να εμπλουτίσω και να διευρύνω την εμπειρία μου σε αυτό το κομμάτι (η πρακτική είναι γνωστή: παίρνεις μια ανάσα και, βουτώντας στα "βαθιά", μαθαίνεις να πλατσουρίζεις και μετα να κολυμπάς και στην περίπτωση αυτή... να φτερουγίζεις και μετά να πετάς...)

Feedback λοιπόν που λάμβανα, κατά την διάρκεια του αγώνα αλλά κι αυτές τις δυο εβδομάδες που μας πέρασαν και μερικές δικές μου σκέψεις...

...Ναι όλα πήγαν καλά, κατά την γνώμη μου και η συνεργασία τόσο με τους αθλητές που συμμετείχαν, όσο και με τα πολύ σημαντικά άτομα της εκτέλεσης του αγώνα, την γραμματεία και τους βαθμολογητές, την μετεωρολογική κάλυψη και την επιτροπή τασκ, την ομάδα της περισυλλογής, την ομάδα διάσωσης και υγειονομικής υποστήριξης, ήταν πολύ καλή. Τους ευχαριστώ όλους! Θεωρώ οτι το "σύστημα" που δημιουργήθηκε για αυτές τις τρεις αγωνιστικές ημέρες δούλεψε καλά και συντονίστηκε για το καλύτερο αποτέλεσμα, μέσα σε ένα πολύ φιλικό κλίμα.


...Η βάση του αγώνα, το Καλέντζι- πολύ αγαπημένο, σε μένα, μέρος- βρίσκεται σε πολύ πλεονεκτική θέση, που επιτρέπει στον διοργανωτή να έχει έναν αρκετά καλό έλεγχο της κατάστασης καθώς εξελίσσεται κάθε αγωνιστικό τασκ. Φέτος ο καιρός ήταν πολύ καλός και μας έκανε την χάρη να μη βγάλει καταιγίδες...αυτό είναι νομίζω η μεγαλύτερη πηγή ανασφάλειας για κάποιον που είναι υπευθυνος για την εξέλιξη ή διακοπη του αγώνα αν τα πράγματα δυσκολέψουν...Είχα λοιπόν λιγότερο στρές.
...Η πολύ καλή γραμματειακή προετοιμασία και οργάνωση, είχε σαν αποτέλεσμα να "πετάει" η ομάδα, κατά τις τελικές εγγραφές.
...Η ακύρωση, στην απογείωση, του Τ1, λόγω αντίθετων μετεωρολογικών συνθηκών, μου έδωσε την ευκαιρία να δω καλύτερα τις απαιτήσεις και τα προβλήματα των 22 αθλητών που συμμετείχαν στην Β κατηγορία. Απο τις ερωτήσεις και τις απορίες τους έγινε φανερό οτι πολλά πράγματα τους δυσκόλευαν και έτσι την επόμενη μέρα κάναμε μια λεπτομερή ανάλυση και επεξήγηση όλων των πληροφοριών που τους παρέχει το task board. Υπάρχουν πολλά ζητήματα και προβληματισμοί σχετικά με αυτήν την κατηγορία στους αγώνες, αλλά ανήκουν σε ένα ξεχωριστό επόμενο θέμα.


...Πολλοί αθλητές είδαν σε εφαρμογή για πρώτη φορά κάποιες παράμετρους απο το πρόγραμμα βαθμολόγησης που χρησιμοποιήθηκε, το fs, όπως το "end of the speed section". Μια παράμετρο ασφάλειας που με την εφαρμογή της σε τασκ race to goal ουσιαστικά λήγει ο συναγωνισμός των πιλότων 2 Κm πριν το γκολ. Εκεί στα 2 Κm πριν, το τασκ τυπικά ολοκληρώνεται, ο αθλητής δεν παίρνει άλλους βαθμούς ταχύτητας, μόνο κάποιους βαθμούς απόστασης και του γκόλ. Η παράμετρος αυτή ουσιαστικά αποδυναμώνει τις πιθανότητες ατυχήματος κατά την τελική προσέγγιση του γκόλ, όπου μπορεί να βρεθούν ταυτόχρονα πολλοί αγωνιζόμενοι που πιέζονται να προσγειωθούν στον καλύτερο χρόνο.


...Για πρώτη φορά εφαρμόστηκε πιλοτικά σε αγώνα το Leonardo Live του Ανδρεαδάκη Μανώλη, το σύστημα που αναμένεται να γίνει ένα σπουδαίο εργαλείο ασφάλειας για κάθε πτήση αλλά και αγωνιστική διοργάνωση. Οι αθλητές που πετούσαν live στον αγώνα δεν ήταν πάρα πολλοί σε σχέση με τον συνολικό αριθμό, αλλά κι εμείς σαν διοργανωτές, εξ αιτίας κάποιων ελλείψεων σε εξοπλισμό- που δεν προλάβαμε να καλύψουμε, θεωρώ οτι δεν αξιοποιήσαμε σε πολύ μεγάλο βαθμό το αγαθό του Leonardo Live.


Σκέψεις και ιδέες προέκυψαν πάντως, για να γίνει πολύ καλύτερη και αποτελεσματική χρήση του σε επόμενο πρωτάθλημα, σαν πολύ καλό μέσο επικοινωνίας με τους πιλότους του αγώνα, τόσο για την διοργάνωση όσο και για τους θεατές ή άλλους ενδιαφερόμενους. Μια μικρή γευση πήρα και απο την θέση του θεατή, όταν η Σόμμια, άρχισε να πανυγηρίζει για το γκόλ του άντρα της στο Τ3 -δες
"Αντρέας Γαζής"- αφού είχε ανοίξει τον υπολογιστή της στην γραμματεία-υπήρχε ασύρματη κάλυψη- και τον παρακολουθούσε... στενά!

...ναι! τα χαμόγελα όλων των πιλότων που έφταναν στην γραμματεία για τα GPS στο τέλος του Τ3 είναι μια πολύ καλή ανάμνηση γιατί όλοι ήταν κουρασμένοι αλλά και καταχαρούμενοι επειδή- όπως μου έλεγαν-
...έκανα γκόλ...!
...πέταξα πολύ καλά...σούπερ!
...πέταξα πολύ ψηλά, το πιο ψηλό που πήγα ποτέ...!
...είχε απίθανη θέα...!
...ήταν μια πτήση που τα είχε όλα...!
Καλά το έλεγαν τα παιδιά στην επιτροπή τασκ το πρωί" θα κάνουμε ένα τασκ για να πάνε πολλοί στο γκόλ". Κι εγώ συμφωνούσα απόλυτα με τον στόχο αυτό. Μπορεί η μέρα να έδινε κι άλλα χιλιόμετρα αλλά σημασία έχει οτι ο σκοπός πέτυχε και όλοι χάρηκαν, ο καθένας για τους δικούς του λόγους.
Αυτό για μένα προσωπικά -αλλά και σαν μέρος της διοργάνωσης- είναι ένα σημάδι επιτυχίας του αγώνα, αφού ο καθένας είχε την δική του ευκαιρία να κάνει κάτι δικό του και μοναδικό και να πετύχει κάποιους προσωπικούς στόχους, να διασκεδάσει και να περάσει καλά, πετώντας με φίλους.


Είναι πολύ δύσκολο μέλημα να σχεδιαστεί και να εκτελεστεί ένας αγώνας με τέτοιο τρόπο που να μην αποκλείει απο τις χαρές της πτήσης και του συναγωνισμού, κανέναν συμμετέχοντα.
Πρέπει στον σχεδιασμό αυτό να λαμβάνεται υπ όψιν η πολλαπλή και διαφορετική ταυτότητα του συνόλου των αθλητών.


Φυσικά αυτό είναι εφικτό σε έναν ελληνικό αγώνα και θεωρώ πολύ σημαντικό αυτό που συχνά βλέπουμε ως εμπόδιο: οτι είμαστε λίγοι και πολύ γνωστοί μεταξύ μας. Αυτό στην πραγματικότητα είναι ευλογία και το συστατικό που κάνει τους αγώνες μας να έχουν ένα φιλικό και ανθρώπινο πρόσωπο και τους στόχους μας να μην μετριούνται μόνο σε χιλιόμετρα και βαθμούς αλλά ΚΑΙ σε χαμόγελα.

Πέμπτη 2 Απριλίου 2009

Kalentzi 2009 - Info & Registration open

Η προετοιμασία του 1ου τριήμερου σκέλους του φετινού ελληνικού πρωταθλήματος αλεξιπτώτου πλαγιάς που θα γίνει στις 22-24 Μαίου 2009 στο Καλέντζι, έχει αρχίσει εδώ και καιρό. Για άλλη μια φορά το patras paragliding club με πίστη στο αθλητικό παραπέντε, θα βάλει τα δυνατά του να στήσει έναν καλό αγώνα και να δώσει την ευκαιρία σε νέους και παλιούς πιλότους να πετάξουν στον πανέμορφο Ερύμανθο και να δοκιμαστούν σε νέους στόχους. Η ιστορική Κοινότητα του Καλεντζίου στον Ερύμανθο, φιλοξένησε το 2008 για πρώτη φορά, ένα σκέλος του  ελληνικού πρωταθλήματος, με μεγάλη επιτυχία.
Δείτε:  Καλέντζι 2008  

Η σελίδα του φετινού αγώνα είναι έτοιμη  http://www.patras-paragliding.gr/race/Kalentzi-09/prosklisi2.html

Βέβαια θα προστεθούν και άλλα πράγματα στην πορεία, αλλά το βασικό ενημερωτικό υλικό ανακοινώθηκε, νωρίς ωστε να υπάρχει αρκετός χρόνος προετοιμασίας για αθλητές και διοργανωτές. Η on line εγγραφή φέτος έγινε πιο λεπτομερής στις πληροφορίες που θα συλλέγει, προκειμένου να διευκολυνθούν οι διαδικασίες κατά την τελική εγγραφή των συμμετεχόντων λίγο πριν την έναρξη των αγώνων.

Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου 2009

κάπως έτσι...στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στο Μεξικό


Το παγκόσμιο πρωτάθλημα παραπέντε έγινε φέτος στο Μεξικό, στο θρυλικό Valle de Bravo. Είναι μια απο τις κορυφαίες αθλητικές διοργανώσεις της Διεθνους Αεραθλητικής Ομοσπονδίας στο Αλεξίπτωτο Πλαγιάς. Απο τις 25/1 μέχρι τις 4/2 εθνικές ομάδες 40 χωρών εκπροσωπούνταν με 2 ή 3 αθλητές τους. Στην Ελληνική Ομάδα συμμετείχαν δύο αθλητές που πέταξαν με πολύ ενέργεια και δύναμη κάνοντας πολλά προσωπικά τους ρεκόρ και έφεραν την ομάδα στην 31η θέση της συνολικής κατάταξης και 1η Ομάδα 2 αθλητών.

Επι τόσες μέρες και καθημερινά οι διαγωνιζόμενοι πετούσαν σε πολύ σκληρές συνθήκες για μεγάλες αποστάσεις και πολλές ώρες ενώ η 
περισυλλογή τους τελείωνε αργά το βράδυ. Μέσα στο φουλ αυτό εξαντλητικό πρόγραμμα, μία μόνο μέρα ξεκούρασης και άλλη μία εις μνήμη ενός 25 χρονου πιλότου που σκοτώθηκε στην διάρκεια ενός τασκ.
Τα μικροατυχήματα απο εναέριες συγκρούσεις και τα εφεδρικά, απαραίτητο συστατικό της αγωνιστικής καθημερινότητας, συμπληρώνουν το ημερολόγιο του αγώνα...
Δυστηχώς για την ελληνική ομάδα και για όλους εμάς, το τελευταίο τασκ ήταν μια κακή και άτυχη  στιγμή και για έναν απο τους δικούς μας πιλότους, που μετά απο σύγκρουση με άλλο πιλότο και τράβηγμα του  εφεδρικού, βρέθηκε  σε νοσοκομείο του Μεξικού, όπου και νοσηλεύεται ακόμα, 11 μέρες μετά, και άγνωστο για πόσο ακόμα. 
Αμέσως μετά την λήξη του αγώνα και μέχρι τώρα, η παγκόσμια κοινότητα των αθλητών και fun του parapende συζητάει και αναλύει, με αρκετό προβληματισμό, τα πεπραγμένα του αγώνα αυτού. Μοιάζει σαν σημείο- τομή, τουλάχιστον στο μυαλό και την καρδιά πολλών αθλητών- για να διαχωρίσουμε τα πράγματα απο την βιομηχανία των εταιριών και των αγώνων και τον βαθμό που συσχετίζεται με αυτό η Διεθνής Ομοσπονδία.
Συζητήσεις εφόλης της ύλης που, θα μπορούσαμε να πούμε οτι θίγουν μερικά βασικά σημεία:
...την πλευρά του πιλότου-αθλητή και τον βαθμό αυτογνωσίας που έχει σε σχέση με τις επιλογές αλεξιπτώτου και λοιπού εξοπλισμού και αγωνιστικού επιπέδου που θα βρεθεί,
...την πλευρά των κανονισμών των αγώνων και τις αρχές και αξίες όπου αυτοί στηρίζονται και τους σκοπούς  που προωθούν
...την πλευρά του φιλοσοφημένου προβληματισμού για το ποιό νόημα τελικά έχει ή πρέπει να έχει ο αγώνας στην ζωή των πιλότων.
Η εικόνα έχει ως εξής: Ενώ ένας απο τους competition pilots μιας συγκεκριμένης εταιρίας είναι ο άτυχος νεκρός στον συνολικό απολογισμό, ο άλλος competition pilot της ίδιας εταιρίας, είναι ο πρώτος νικητής, δηλ ο παγκόσμιος πρωταθλητής 2009...Και στα νέα της ιστοσελίδας της, η εταιρία κάνει αναφορά  στον χαμό του ενός και στην συνέχεια συγχαίρει την νίκη του άλλου...
Αυτή είναι βέβαια και η πραγματική ζωή, αλλά μήπως κάποια πράγματα μπορεί να μην γίνονται τόσο τραγικά; Για τον πιλότο που χάθηκε, γράφτηκε οτι δεν θα είχε αυτή την τύχη αν δεν πετούσε "πρωτότυπο" αλεξίπτωτο και αν δεν βρισκόταν σε τόσο πιεστικό αγωνιστκό πλαίσιο, που το κυνήγι της βαθμολογίας και ο στόχος της πρωτιάς, ίσως τον έκαναν να νομίζει, ως την τελευταία στιγμή, οτι θα "μανατζάρει" την κατάσταση και δεν θα χρειαστεί να τραβήξει το εφεδρικό. Ο πρωταθλητής, απο την άλλη, δήλωσε οτι δεν θα ξαναπάρει μέρος σε αγώνες...     
Ο αγώνας απο πολλούς στο διεθνές φόρουμ χαρακτηρίστηκε αποτυχία, χωρίς νόημα, αφού εξάντλησε ψυχικά και σωματικά τους αθλητές και απογοήτευσε τους φίλαθλους.
Και αναρωτιέμαι, όλα αυτά για να ανεβεί το επίπεδο; Για ποιό επίπεδο μιλάμε ακριβώς;
Ένας αθλητής στο paragliding forum αναφέρει: "We're never going to impress the world by running 114km instead of 94km, we might impress them if no one died for a few years."
Κι ένας άλλος: "Maybe, it is time for someone to start the 'serial world's once more. If manufacturers were to put up the cash, as they do in Larangne, and the best pilots in the world were to take part, maybe the sport can move away from its path of destroying so many lives. 
In the meantime, I challenge anyone to call this competition a 'success'. One person died and numerous others ended up in hospital. Where is the success? 

Ενώ ο πιλότος που συγκρούστηκε με τον δικό μας Έλληνα αθλητή στο blog του αναφέρει: "Fly safe and if you want to stay safe don’t become a competition pilot till we have some more sensible rules and gliders in place."
Εδώ, στα δικά μας φόρουμ, καμμία αναφορά σε τίποτα και καμμία συζήτηση, σαν να έπεσε η αυλαία στο τελευταίο τασκ. 

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...