Συνάντηση... κορυφής για την ασφάλεια,15/2/2015 "ή κάνω την αυτοκριτική μου και πάω"

 Έφτιαχνα το ημερολόγιό μου για αυτήν την εβδομάδα και χαμογελώντας σκέφτηκα πως συμβαίνει πολλές φορές να τρέχουν παράλληλα τόσα πολλά σημαντικά σε

προσωπικό, κοινοτικό και εθνικό επίπεδο…. Αυτήν την Κυριακή 15 Φεβρουαρίου, με πρωτοβουλία της Επιτροπής Διερεύνησης Ατυχημάτων (ΕΔΑΑΠ) θα γίνει μια μεγάλη συνάντηση όλων των εμπλεκομένων στην “κοινότητα” του Αλεξιπτώτου Πλαγιάς.

Έχουν ενημερωθεί και προσκληθεί σωματεία, εκπαιδευτές, σχολές, η Επιτροπή Αλεξιπτωτισμού Πλαγιάς και η ΕΛΑΟ. Δηλ όλοι. Για να συζητήσουμε για την ασφάλεια. Γιατί τα ατυχήματα μπορεί να συμβαίνουν, αφού σε κάθε ανθρώπινη δραστηριότητα ενέχονται ρίσκα και κίνδυνοι που ακουμπούν τα όρια της τυχαιότητας, όμως τόσο οι επίσημες διερευνήσεις όσο και η κοινή μας λογική και γνώση, προσθέτουν κάτι ακόμα: τα συμβάντα, τα ατυχήματα ή και τα δυστυχήματα που συμβαίνουν, έχουν εξήγηση, έχουν αίτια, άρα και μπορεί να προληφθούν και να ελαχιστοποιηθούν. Προφανώς αυτό από μόνο του είναι ένας κοινός στόχος όλης της αεραθλητικής κοινότητας και η παραδοχή πάνω στην οποία όλοι θα δείξουμε το ενδιαφέρον μας και θα κάνουμε πράξη-δοκιμάσουμε, τις όποιες προτάσεις θα υπάρξουν.

Η ανάλυση του προβλήματος έχει γίνει και ξαναγίνει σε πολλά επίπεδα συζητήσεων επίσημων και ανεπίσημων, μεταξύ αθλητών, σε φόρουμ, σε συναντήσεις σωματείων σε ΔΣ λεσχών σε συνεδριάσεις της ΕΑΠ ή και της ΕΛΑΟ.

1Χ7=7 4Χ3=12 τα γινόμενα του Ελληνικού Πρωταθλήματος, το αγωνιστικό πρόγραμμα κτλ.....

      Ήμουν και είμαι υπέρ στα 2-3-4 τριήμερα για αγώνες ελληνικού πρωταθλήματος Δεν πάψαμε καμιά χρονιά (με την ΛΕΑΛΠΠΑ) να ζητάμε 3ήμερο σκέλος του πρωταθλήματος και ας απορριπτόταν τελικά. Θεωρώ ότι στην Ελλάδα δεν έχουμε "αθλητική" ωριμότητα ή αριθμητική επάρκεια για να υποστηρίξουμε με την συμμετοχή μας πολυήμερους αγώνες. Ίσως επειδή οι αγώνες μας είναι ακόμα χόμπυ για το 90% των πιλότων της δύναμής μας. Το 10 %, οι αθλητές- θα είναι πάντα εκεί, σε κάθε διοργάνωση, αλλά ποιός σχεδιάζει αγώνες για ένα τέτοιο ποσοστό;; Πολυτέλεια, ή μήπως το μέλλον των αγώνων μας, αν φυσικά αλλάξουμε το κριτήριο του αριθμού στις συμμετοχές μας.
     Όσο τρέχουμε πίσω από τους αριθμούς όμως, προβληματίζομαι:

Τα... SOS για τις εξετάσεις.

Η αρχή της άνοιξης είναι εξεταστική περίοδος για την απόκτηση διπλώματος.

Όσοι πιλότοι θέλουν να συμμετέχουν πρέπει να είναι πολύ καλά προετοιμασμένοι για να αντεπεξέλθουν στα 3 ΣΚΕΛΗ των εξετάσεων: ΓΡΑΠΤΟ-ΠΡΟΦΟΡΙΚΟ- ΠΡΑΚΤΙΚΟ μέρος ,που αντιστοιχεί στο επίπεδό τους.

Έχοντας συμμετέχει σε διάφορες εξεταστικές ως εξεταζόμενη αλλά και στην διοργάνωσή τους,  έχω δει και ακούσει πολλά και διάφορα.... παράπονα, γκρίνιες, παράλογες απαιτήσεις, ή άλλα, που επί το πλείστον πηγάζουν από την πλημμελή-  έως χείριστη- ενημέρωση για τον ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ ΕΞΕΤΑΣΗΣ και τις απαιτήσεις του, τόσο για την  προετοιμασία όσο και για την εξέταση.

Women in paragliding action1-"Do men fly better?"

Do men fly better? είναι ο τίτλος μιας ανάρτησης που έχω διαβάσει εδώ και πολύ καιρό στο blog της Anja Kroll  Σε γενικές γραμμές λοιπόν, μεταφράζω τις σκέψεις της σχετικά με το θέμα.

Ναι οι άνδρες πετάνε καλύτερα! Αν φυσικά  το καλύτερο κρίνεται απο τα αποτελέσματα στους αγώνες και στην μετρήσιμη απόδοση, τότε είναι φανερό οτι εμείς οι γυναίκες δεν είμαστε τόσο καλοί πιλότοι όσο οι άνδρες.Δεν μ΄αρέσει να το λέω αυτό, αλλά τα γεγονότα μιλάνε μόνα τους και με οδήγησαν σε αυτό το συμπέρασμα.

Φυσικά μόνο το 10% των παραπεντάδων στον κόσμο είναι γυναίκες. Στους αγώνες που πετάμε μαζί με τους άνδρες τα ποσοστά είναι είναι παρόμοια. Και στους αγώνες Α Κατηγορίας PWC, FAI cat1, το ποσοστό είναι ακόμα μικρότερο.

 Τα δεδομένα

Η νίκη του Task. Με τις γυναίκες να πετούν το ίδιο δυνατά και ισάξια στους αγώνες, στατιστικά ένα στα δέκα tasks, έπρεπε να το κερδίζει γυναίκα.Αλλά αυτό δεν συμβαίνει! Και σύμφωνα με τους υπολογισμούς, λιγότερα από συνολικά 10  task σε αγώνες FAI-1 ή FAI-2, έχουν ΠΟΤΕ κερδηθεί από γυναίκες.

Switch on...competition mode!

Αύριο,22 /04, μέρα προπόνησης για την πρώτη αγωνιστική του Ελληνικού Πρωταθλήματος 2010 στην Παραμυθιά.  Βάζουμε λοιπόν "competition mode" και συντονιζόμαστε στο φετινό αγωνιστικό πρόγραμμα. Για μένα το αγωνιστικό κομμάτι του παραπέντε έχει μεγάλο ενδιαφέρον, από αθλητικής και διοργανωτικής πλευράς.

Πιστεύω στους αγώνες,στο πνεύμα και στο κλίμα που καλλιεργείται μέσα από αυτούς (με όλα τα παρελκόμενα τεχνικά προβλήματα που κάθε τόσο,προκύπτουν) καθώς και στην αξία των πολύτιμων εμπειριών που αποκομίζει, όποιος συμμετέχει. Στην Ελλάδα οι αγώνες έχουν ακόμα γοητεία και ρομαντισμό, σε μεγαλύτερη δόση από τον  επαγγελματικό αθλητισμό, κάτι που κυρίως πηγάζει από την διάχυση των ορίων του διττού χαρακτήρα του παραπέντε ,χόμπι ή άθλημα ;;;;;-  κυρίως, ανάμεσα σε μας, που πετάμε! Οι περισσότεροι θέλουν να είναι... κάπου στην μέση -χωρίς να λείπουν οι "high end" και "low end" επιλογές!

Starting with paragliding (or repitition) - How Stuff Works?

Όλοι θέλουν να ξέρουν ....how stuff works, και αυτό το ενδιαφέρον website που έπεσα πάνω του πρόσφατα, δίνει μια ωραία και συνοπτική παρουσίαση του paragliding με περιγραφή και εικόνες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως mind maps για την καλύτερη αποτύπωση των βασικών τεχνικών χαρακτηριστικών  του παραπέντε και τις μορφές ανεμοπορίας. Είναι αρκετά πλήρες συνοπτικό και με ενδιαφέρουσες σχετικές υπερσυνδέσεις.http://adventure.howstuffworks.com/paragliding.htm/printable

Επίσης εδώ ένα σχετικό overview http://www.circlinghawk.com/overview.html για σερφάρισμα!

What do you think???? Is paragliding hard????

Ένα παραπεντίστικο βιντεάκι στο youtube

...ένας τίτλος που μου κέντρισε την περιέργεια.... ''paragliding is hard'' 

...κι ακόμα πιο πολύ ένα πολύ καλό σχολιάκι απο κάτω:

[Redshiftable....wrote...

Paragliding is not hard. Making the correct decision is.

Do I fly at a site which is above my skill rating?
Do I fly in marginal or thermic conditions?
Do I know whether the other airborne pilots have higher ratings than me?

Am I too eager to fly?]

Αυτή είναι μια πολύ εύστοχη και περιεκτική απάντηση, εμπνευσμένη, θα την έλεγα, αφού μπορεί να προβληματίσει κάποιον που την διαβάζει.

Decision making is an active process, μια δεξιότητα που αναπτύσσεται και καλλιεργείται μέσα από δυναμικές και ενεργητικές γνωστικές, διανοητικές και ψυχολογικές διεργασίες.

Let's play...Ground Handling!

Αμφιβολία ή άγχος στην απογείωση;; Go back to the field and... play ground controls!!!

το καρτούν απο το  http://www.flyingfever.net/essential_skills_paragliding.htmlΗ πρώτη και βασική κινητική δεξιότητα που πρέπει να αναπτύξει ο επίδοξος πιλότος του αλεξιπτώτου πλαγιάς είναι, το γνωστό σε όλους, ground condrol, και αφορά στην ικανότητα χειρισμού - ελέγχου της πτέρυγας στο έδαφος.Με αφορμή την δημοσίευση του περιοδικού CrossCountry  σχετικά με την Mike Kung's ground handling method περιηγήθηκα λίγο στο διαδίκτυο όπου βρήκα μερικά ενδιαφέροντα πραγματάκια- τα περισσότερα φυσικά στα πλαίσια εκπαιδευτικών προγραμμάτων διαφόρων σχολών παραπέντε αλλά και κάποια θεωρητικά στοιχεία από τον χώρο της επιστήμης της κινητικής μάθησης.Δεξιότητα, είναι η ικανότητα που έχει κάποιος να πετυχαίνει ένα τελικό αποτέλεσμα με την μεγαλύτερη δυνατή σιγουριά και την λιγότερη κατανάλωση ενέργειας ή χρόνου  (Guthrie1957).Λέγεται ότι μιά ώρα κοντρόλ στο έδαφος αξίζει όσο 10 ώρες πτήσης! Η προπόνηση στο ground control είναι ζωτικής σημασίας για την εξέλιξη του πιλότου γιατί τον εφοδιάζει με αυτοματοποιημένη κινητική επιδεξιότητα στον έλεγχο της πτέρυγας. Αλλά κυρίως, το καλό handling επενεργεί θετικά στο ψυχολογικό μέρος, στην αποευαισθητοποίηση από το άγχος της απογείωσης αλλά και το stress της πτήσης. Γιατί;
Επικοινωνώ απόλυτα με την πτέρυγα,παίζω μαζί της,αισθάνομαι την δύναμή τηςκατανοώ την λειτουργία τηςαπογειώνομαι με ασφάλεια έχοντας πλήρη έλεγχο της πτέρυγας-όχι κατά τύχη- ακόμα   και με δυνατό αέραμπορώ να σταματήσω την πτέρυγα κάθε στιγμή και να απογειωθώ μόνο όταν το θέλω.Ελλιπείς ground handling skills ευθύνονται για πολλά ατυχήματα κατά την απογείωση. Αντίθετα η κυριαρχία της πτέρυγας μου δίνει την απόλυτη αυτοπεποίθηση και ελαχιστοποιεί τις πιθανότητες συμβάντος.Τι μου άρεσε περισσότερο από όσα βρήκα λοιπόν στο διαδίκτυο:

1)DVD : Ground Handling Techniques http://www.learnparagliding.com/learn_to_fly/paragliding_ground_handling_dvd.php
2) Μια ενδιαφέρουσα προσέγγιση  το άρθρο με τίτλο a Body and Mind Approach http://www.flyaboveall.com/ground_handling.htm εδώ πολύ ωραία παρουσιάζεται η πολύπλευρη διάσταση του handling σαν μια σύνθετη ψυχο-σωματική δεξιότητα όπου η πρακτική συμπληρώνεται από την διανόηση με διαδοχικές οπτικοποιήσεις (Visualization) της δράσης/ κίνησης και οδηγεί σε υψηλά επίπεδα δεξιοτεχνίας. Η εσωτερίκευση και αυτοματοποίηση της διαδικασίας είναι αποτέλεσμα συνεργασίας του συνόλου των αισθήσεών μας: "To get the most out of ground handling visualizations, use all of your senses. Feel the risers in your hands and the pressure on your harness, hear the wind as it rustles the material of the glider, smell the grass in the field where you are practicing and look at the glider and observe its reactions to your input.

"3)"EXTREME PARAGLIDER" GROUND HANDLING "funny movie"://www.youtube.com/watch?v=O5JmosdWRwg Στην παραλία της Κατερίνης κάποιος- ίσως γνωστός μας- κάνει θαύματα με το αλεξίπτωτο...

4)Fun Ground handling pragliderhttp://www.youtube.com/watch?v=Ec1bwkXmUy8 κάποιος σχολιαστής λέει...SIV εδάφους εεε;;;;

5)Groundhandling Funcup - Aftershow Partyhttp://www.youtube.com/watch?v=vmB3iST9OgY&feature=related πολύ ωραία ιδέα το funcup επιγείων και ειδικά με το χιόνι...! Μμμμμ χειμώνας έρχεται!

6)Ground Handling and the Art of Kiting a paragliderhttp://www.youtube.com/watch?v=QAYSFYfanYs&feature=related γιατί είναι πραγματικά...Art!

7)Kiting (Ground Handling, Dancing with my Wing, Paragliding)http://www.youtube.com/watch?v=0EIDrfXdERg&feature=fvw, πρόταση...χορού, με ωραία μουσική, -με μουσική το έχουμε δοκιμάσει;;; Ηχεία στα χωράφια και... let's dance!

8)Some strong wind tricks to kill the wing.http://www.youtube.com/watch?v=y9EJsOiWJCQ&feature=related  και κάποιες επιπλέον συμβουλές για εξουδετέρωση της πτέρυγας σε δυνατό άνεμο.
Παρατήρηση, μελέτη και πάνω από όλα, πρακτική εξάσκηση σε κάθε ευκαιρία, είναι το μυστικό του καλού και αποτελεσματικού ground condrol. Είναι διασκεδαστικό, απαραίτητο και παιχνιδιάρικο, μας κάνει να αξιοποιούμε και τις άκυρες μέρες, να ακονίζουμε... τα χέρια μας για άψογες και ασφαλείς απογειώσεις και σίγουρα.... δυναμώνει την σχέση μας με την πτέρυγα και την μεταξύ μας επικοινωνία! 

Γιατί στον αέρα είμαστε οι δυο μας, τετ-α-τετ.

Reading about..."Critical Flying Situations"

Ο καιρός ανοίγει,εξεταστικές άρχισαν,οι καλές πτήσεις έρχονται και οι αγώνες επίσης- για να μην ξεχνιόμαστε...  http://www.patras-paragliding.gr/agones.html. 

Θεωρητικό και πρακτικό...ξεσκόνισμα απαραίτητο για να βρεθούμε με σιγουριά στον ανοιξιάτικο ουρανό. Βρήκα αρκετά ενδιαφέροντα και οργανωμένα άρθρα στην ιστοσελίδα μιας σχολής. Με διάφορα θέματα και απαραίτητο, ανα επίπεδο πιλότου, θεωρητικό υλικό.

Στο "Critical Flying Situations" αναφέρονται:

• Asymmetric Collapse
  
• Asymmetric Collapse with a Cravatte
  
• Blowback 
  
• Deep Stall, or Constant Stall
  
• Frontal Collapse, Symetrical
  
• Glider has entered a SPIN
  
• Glider is in a SPIRAL
  
• Tree Landing
  
• Water Landings
  

Εισαγωγή: "The following are situations where correct reactions are critical. There are sometimes compounding issues, but the basics remain the same. Most of these situations are included in questions on the P2 exam, so these descriptions should cover the basic concepts of dealing with these critical situations"

και αναλυτικά:http://www.paragliding-lessons.com/critical-flying-situations/

puzzle making

Χθές ήμουν στην αίθουσα αναμονής ενός μαιευτηρίου-περίμενα να γεννηθεί το δέκατο ανηψάκι μου- και είδα μια διαφημιστική αφίσσα ενός ιατρικού συνεδρίου με τίτλο "συνθέτοτας το puzzle της θεωρίας με την κλινική πράξη".

Σκέφτηκα πόσο τελικά αυτό το πρόβλημα της σύνδεσης θεωρίας και πραξης βασανίζει τόσους και τόσους επιστημονικούς χώρους και οχι μόνο. Στην καθημερινότητα όλοι ερχόμαστε αντιμέτωποι -στον εαυτό μας ή τους άλλους γύρω μας- με την δυσκολία να τηρούμε με πράξεις τα λόγια μας και να ζούμε εφαρμόζοντας, τις θεωρίες που λέμε οτι υποστηρίζουμε.

Το... puzzle "αλεξίπτωτο πλαγιάς" συμληρώνεται πολυεπιστημονικά και πολλές επιστήμες προσφέρουν στην ολόπλευρη θεωρητική κάλυψη του θέματος. Η φυσική, η μετεωρολογία,η αεροδυναμική, κ.ά, συνθέτουν την "θεωρία" του parapente και οι κατασκευαστές αλεξιπτώτων πλαγιάς απο την μιά και όλοι όσοι πετάμε απο την άλλη, προσπαθούμε να την θέσουμε σε πρακτική εφαρμογή, να δοκιμάσουμε να πειραματιστούμε να επιβεβαιώσουμε ή να απορρίψουμε, να βελτιώσουμε ή και να ανατρέψουμε. 

Ο πιλότος αλεξιπτώτου πλαγιάς είναι ένας πάντα υπο εκπαίδευση πιλότος. Πετάει μαθαίνοντας και μαθαίνει πετώντας. Η εμπειρία αποκτιέται με τη εφαρμογή της θεωριας στην πράξη, είναι το βασικότερο κομμάτι του parapente. Σε αυτή πρέπει να δείχνουμε σεβασμό και να την αξιοποιούμε σε μεγάλο βαθμό για να πηγαίνουμε εμπρός.

Η ελληνική βιβλιογραφία για το αντικείμενό μας είναι πολύ μικρή και σε αρχικά ακόμα στάδια. Ίσως εδώ υπάρχει μια παρανόηση που μας έχει αφήσει πολύ πίσω: για να γραφτεί ένα βιβλίο ή ένα άρθρο, για να γίνει μια έρευνα ή μια μελέτη για το παραπέντε δεν είναι πάντα απαιραίτητο κάποιος να είναι συγγραφέας ή επιστήμονας του είδους. Πολλές φορές αρκεί να υπάρχει η εμπειρία, η προσωπική έρευνα, μια έμπνευση και φυσικά, η ανάγκη για μοίρασμα. Και αν το καλοσκεφτείς αυτό που "νομιμοποιεί" καθέναν που μιλάει ή γράφει κάτι(τουλάχιστον στα μάτια των αναγνωστών του)  είναι η εμπειρία του και η σοβαρή ενασχόλησή του με το θέμα. Έχω διαβάσει συζητήσεις στο διεθνές φόρουμ, blogs ξένων πιλότων, όπου κατατίθενται απλόχερα γνώσεις, εμπειρίες, παρατηρήσεις, σκέψεις, ιδέες και όλα αυτά είναι  εκπαιδευτικό υλικό  για όποιον το επιθυμεί. Πχ:
http://www.paraglidingforum.com/viewtopic.php?t=23118 how to improve safety in competitions
http://www.paraglidingforum.com/viewtopic.php?t=16065 tips from Comp Pilots
πολύ επικοδομητικές συζητήσεις με μεγάλο ενδιαφέρον για όλους.
Επίσης το Timo's Blog http://biggovtsucks.blogspot.com/ 

Και στην Ελλάδα φυσικά υπάρχουν πολλές σημαντικές πρωτοβουλίες όπως:
του Τσούκα Βαγγέλη- η προσωπική του κατάθεση εμπειρίας και τα διαβάσματά του: http://www.sky.gr/tsoukas/gnosis.htm  
Επίσης ενδιαφέρον υλικό που έχει προκύψει απο την σχολή εκπαιδευτών του 2005, έχει συγκεντρώσει στην βιβλιοθήκη του το Epirus Air Club καθώς και περισσότερα άρθρα του Κωστούλα Σταύρου αλλά και μεταφράσεις απο ξενόγλωσσα βιβλία και περιοδικά που έχουν κάνει  ο Λιόντος Σωτήρης, ο Κουργιαλής Πέτρος στο  http://www.epirus-airsports.gr/index.php?option=com_content&task=section&id=3&Itemid=27 

Μέσα σε όλα αυτά κάπου υπάρχει και μια πολύπαθη και ταλαιπωρημένη "ύλη εξετάσεων" για την απόκτηση διπλωμάτων. Έγινε παλιά, έχει λάθη πρέπει να αλλάξει για να ανταποκρίνεται σε αυτόν τον ιπτάμενο κόσμο που αλλάζει...
Επειδή τώρα αρχίζουν και διάφορες εξεταστικές για την απόκτηση και αναβάθμιση διπλωμάτων, το θέμα γίνεται πιο επίκαιρο.
Ο Σωτήρης απο τα Γιάννενα επιχειρεί "χτένισμα" και  επισημάνσεις στην ύλη εξετάσεων http://airioa.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=67:2009-03-10-14-31-42&catid=15:-&Itemid=46 

Πολύ ενδιαφέροντα και εκπαιδευτικά animation και διάφορα άλλα έχουν επισημάνει τα παιδιά στο ΜΜΚ&friends forum http://mmk.thenet.gr/bb2/viewtopic.php?p=12264#12264 -είδες πως μια απορία είναι "σκανδάλη" για ψάξιμο- απο εδώ δανείστηκα και την φωτο της ανάρτησης.

Σημειώνω οτι δεν συντάσσω την βιβλιογραφία του παραπέντε στην Ελλάδα, για να μην παρεξηγηθώ που δεν αναφέρω κι άλλους συγραφείς ή άλλα γραπτά. Απλώς παραπέμπω κάποια ενδεικτικά παραδείγματα για να στηρίξω την αρχική μου άποψη οτι ο καθένας μας με τον τρόπο του μπορεί να βοηθήσει και να προσφέρει στην συγκέντρωση ή μετάδοση γνώσεων που βοηθούν όλους μας, στην λογική οτι πρέπει να μοιραζόμαστε και να αξιοποιούμε την εμπειρία μας, τις γνώσεις που αποκτούμε πετώντας, διαβάζοντας ή ταξιδέυοντας, για να πετάξουμε σε άλλες χώρες. Όλοι έχουμε να πούμε κάτι, άλλοι με περισσότερη ευθύνη κι άλλοι με λιγότερη, αρκεί να το θέλουμε και να το κάνουμε. Γράφοντας, μεταφράζοντας, ρωτώντας, συζητώντας, όπως θέλει ο καθένας, μπορεί να βάζει ένα κομματάκι στο puzzle. 

Έτσι κι αλλιώς, οι πρωταγωνιστές είμαστε εμείς. Άρα εμείς θα γράψουμε και την ιστορία.

Νοερή προπόνηση- Πτητικά όνειρα;

Σήμερα δεν πέταξα καλά, δεν είχα καλή ψυχολογία...Έκανα αυτή ή την άλλη βλακεία...δεν είδα ...δεν κατάλαβα... δεν πρόσεξα...Όλα μέσα στο μυαλό είναι...Πόσες φορές τα έχουμε πει όλα αυτά κι άλλες πόσες τα έχουμε ακούσει να τα λένε οι φίλοι μας. 

Το άθλημά μας θεωρώ ότι είναι από τα πιο πολύπλοκα και απαιτητικά που υπάρχουν, αφού χρειάζεται ταυτόχρονο συνδυασμό και συντονισμό τόσο σωματικών- χειριστικών δεξιοτήτων όσο και διανοητικών και ψυχολογικών: για να κρατάμε την πτέρυγα "πάνω από το κεφάλι μας" αλλά ταυτόχρονα να μπορούμε να διαχειριζόμαστε το άγχος και τον φόβο να παίρνουμε και τις σωστές αποφάσεις που θα μας οδηγήσουν σε μια καλή ή όχι καλή πτήση.

Τυχαία διάβασα κάτι σχετικά με την «νοερή προπόνηση» και το πως οι αθλητές –γενικώς- την χρησιμοποιούν σαν ένα μέρος της γενικής τους προπόνησης. Εν ολίγοις: η νοερή προπόνηση αφορά μια διανοητική δραστηριότητα, χωρίς φανερή εξωτερική κίνηση. Είναι η κατάκτηση και χρήση διανοητικών εργαλείων που η εφαρμογή τους στοχεύει στην βελτίωση της εκμάθησης και εκτέλεσης κινητικών και αντιληπτικών δεξιοτήτων αλλά και στην καλύτερη ψυχολογική προετοιμασία του αθλητή, δηλ στην δημιουργία ενός καλού / θετικού, ψυχολογικού προφίλ. Αυτές οι διανοητικές - ψυχολογικές δεξιότητες πρέπει να αναπτύσσονται συγχρόνως με τις φυσικές-κινητικές  δεξιότητες, διαφορετικά δημιουργείται «ανισότητα»:  συχνά ο αθλητής δεν μπορεί να ανταποκριθεί συναισθηματικά και να χειριστεί αποτελεσματικά αυτό που βιολογικά μπορεί να κάνει.

Με αφορμή αυτά αναρωτήθηκα: «πόσο εμείς οι παραπεντάδες χρησιμοποιούμε αυτή την γνώση- την τεχνική- για να πετύχουμε ένα καλό ψυχολογικό υπόβαθρο που είναι απαραίτητο σε κάθε μας πτήση- καθημερινή, αγωνιστική ή ότι άλλο- και γενικά στην βελτίωση της πτητικής μας δραστηριότητας;» Κι έτσι γράφω κάποιες σκέψεις μου...

Η νοερή προπόνηση μοιάζει να είναι πιο σύνθετη και πολύπλοκη για τους αθλητές του παραπέντε, γιατί ο πιλότος στην πτήση του δεν εκτελεί μια συγκεκριμένη  ρουτίνα κινήσεων, σε ένα σταθερό περιβάλλον, αλλά πολλοί παράγοντες παρεμβάλλονται και απαιτούν συνεχή αξιολόγηση και λήψη αποφάσεων.

Τι θα μπορούσε να είναι η νοερή προπόνηση για τους παραπεντάδες;

....Για την βελτίωση χειρισμού και handling, ελέγχου της πτέρυγας:

Η νοερή εκτέλεση ασκήσεων όπως τραβήγματα ιμάντων, πίεση φρένων στροφές, big ears, φουλ στολ , spiral, B-line κτλ...κτλ... σε αναβίωση όσων έχουμε κάνει ή να φανταστούμε ότι τα εκτελούμε μετά από θεωρητική μελέτη της διαδικασίας ή παρακολούθησή τους σε video ή ζωντανά, όμως  με εμάς πρωταγωνιστές. Δηλ έτσι δημιουργούμε οπτικές, κιναισθητικές ή και ακουστικές εικόνες, τις οποίες βιώνουμε στην φαντασία μας σαν κίνηση σαν αίσθηση και σαν συναίσθημα.

…Για την βελτίωση της πτητικής δραστηριότητας και του επιπέδου των πτήσεων:

Nα σκεφτόμαστε- αναβιώνουμε- εικόνες- στιγμές- κάποιας πτήσης, τις κινήσεις μας, τοhandling, την αίσθηση στον αέρα, τα συναισθήματα, τις παρατηρήσεις, τις επιλογές, τις αποφάσεις μας κτλ, καταφέρνουμε να μεταπηδάμε σε ένα 2^ο  επίπεδο επεξεργασίας και ανάλυσης, σε μια χωροχρονική απόσταση  που μας επιτρέπει να εστιάσουμε σε λεπτομέρειες, τις οποίες θέλουμε να βελτιώσουμε ή σε λάθη που θέλουμε να διορθώσουμε. Ανακαλώντας όλες αυτές τις εικόνες/ σκέψεις  στο μυαλό μας, μπορούμε να εμπλουτίσουμε την πτητική μας δραστηριότητα Μυαλό και σώμα γίνονται ένα, συνεπικουρώντας στη μεγαλύτερη εξειδίκευση σχετικά με τον τρόπο που πετάμε, καλύτερη συνειδητοποίηση της όλης μας δράσης, το βίωμα γίνεται γνώση.

Φυσικά το περιεχόμενο και η συνθετότητα μιας νοερής προπόνησης διαφοροποιείται  για κάθε επίπεδο πιλότου, ανάλογα με την προσωπικότητα, τους στόχους και τις εμπειρίες του. Κι ενώ ένας αρχάριος μπορεί να προπονείται νοερά στο handling το τράβηγμα φρένων για την στροφή τα big ears ή του ιμάντα για ένα asymmetric front collapse, ένας πιλότος XC  μπορεί να καταστρώνει νοερά ολόκληρες πτήσεις και να εξασκείται στην παρακολούθηση του ουρανού και του εδάφους, ένας  πιλότος αγώνων να «ζεί» ένα θερμικάρισμα με άλλους 100, την αγωνία ενός low save, ή του final glide...ή... ή... ή...για τον καθένα μας τόσα πολλά και διαφορετικά, ανάλογα με το τι θέλει και το που στοχεύει.

Ένας φίλος μου λέει: «αν δεν ονειρεύεσαι το βράδυ ότι πετάς, πώς να έρθεις να πετάξεις;;» Το να πετάω είναι η πραγματοποίηση ενός ονείρου που ομορφαίνει την ζωή μου. Και πολλών άλλων, φαντάζομαι.

Με"όνειρα"-νοερά- λοιπόν...και φαντασία... προπονηθείτε.... και θα ομορφύνει και η...πτητική μας ζωή! 

Καληνύχτα...

κάπως έτσι...στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στο Μεξικό

Το παγκόσμιο πρωτάθλημα παραπέντε έγινε φέτος στο Μεξικό, στο θρυλικό Valle de Bravo. Είναι μια απο τις κορυφαίες αθλητικές διοργανώσεις της Διεθνους Αεραθλητικής Ομοσπονδίας στο Αλεξίπτωτο Πλαγιάς. Απο τις 25/1 μέχρι τις 4/2 εθνικές ομάδες 40 χωρών εκπροσωπούνταν με 2 ή 3 αθλητές τους. Στην Ελληνική Ομάδα συμμετείχαν δύο αθλητές που πέταξαν με πολύ ενέργεια και δύναμη κάνοντας πολλά προσωπικά τους ρεκόρ και έφεραν την ομάδα στην 31η θέση της συνολικής κατάταξης και 1η Ομάδα 2 αθλητών.

Επι τόσες μέρες και καθημερινά οι διαγωνιζόμενοι πετούσαν σε πολύ σκληρές συνθήκες για μεγάλες αποστάσεις και πολλές ώρες ενώ η 

περισυλλογή τους τελείωνε αργά το βράδυ. Μέσα στο φουλ αυτό εξαντλητικό πρόγραμμα, μία μόνο μέρα ξεκούρασης και άλλη μία εις μνήμη ενός 25 χρονου πιλότου που σκοτώθηκε στην διάρκεια ενός τασκ.

Τα μικροατυχήματα απο εναέριες συγκρούσεις και τα εφεδρικά, απαραίτητο συστατικό της αγωνιστικής καθημερινότητας, συμπληρώνουν το ημερολόγιο του αγώνα...

Δυστηχώς για την ελληνική ομάδα και για όλους εμάς, το τελευταίο τασκ ήταν μια κακή και άτυχη  στιγμή και για έναν απο τους δικούς μας πιλότους, που μετά απο σύγκρουση με άλλο πιλότο και τράβηγμα του  εφεδρικού, βρέθηκε  σε νοσοκομείο του Μεξικού, όπου και νοσηλεύεται ακόμα, 11 μέρες μετά, και άγνωστο για πόσο ακόμα. 

Αμέσως μετά την λήξη του αγώνα και μέχρι τώρα, η παγκόσμια κοινότητα των αθλητών και fun του parapende συζητάει και αναλύει, με αρκετό προβληματισμό, τα πεπραγμένα του αγώνα αυτού. Μοιάζει σαν σημείο- τομή, τουλάχιστον στο μυαλό και την καρδιά πολλών αθλητών- για να διαχωρίσουμε τα πράγματα απο την βιομηχανία των εταιριών και των αγώνων και τον βαθμό που συσχετίζεται με αυτό η Διεθνής Ομοσπονδία.

Συζητήσεις εφόλης της ύλης που, θα μπορούσαμε να πούμε οτι θίγουν μερικά βασικά σημεία:

...την πλευρά του πιλότου-αθλητή και τον βαθμό αυτογνωσίας που έχει σε σχέση με τις επιλογές αλεξιπτώτου και λοιπού εξοπλισμού και αγωνιστικού επιπέδου που θα βρεθεί,

...την πλευρά των κανονισμών των αγώνων και τις αρχές και αξίες όπου αυτοί στηρίζονται και τους σκοπούς  που προωθούν

...την πλευρά του φιλοσοφημένου προβληματισμού για το ποιό νόημα τελικά έχει ή πρέπει να έχει ο αγώνας στην ζωή των πιλότων.

Η εικόνα έχει ως εξής: Ενώ ένας απο τους competition pilots μιας συγκεκριμένης εταιρίας είναι ο άτυχος νεκρός στον συνολικό απολογισμό, ο άλλος competition pilot της ίδιας εταιρίας, είναι ο πρώτος νικητής, δηλ ο παγκόσμιος πρωταθλητής 2009...Και στα νέα της ιστοσελίδας της, η εταιρία κάνει αναφορά  στον χαμό του ενός και στην συνέχεια συγχαίρει την νίκη του άλλου...

Αυτή είναι βέβαια και η πραγματική ζωή, αλλά μήπως κάποια πράγματα μπορεί να μην γίνονται τόσο τραγικά; Για τον πιλότο που χάθηκε, γράφτηκε οτι δεν θα είχε αυτή την τύχη αν δεν πετούσε "πρωτότυπο" αλεξίπτωτο και αν δεν βρισκόταν σε τόσο πιεστικό αγωνιστκό πλαίσιο, που το κυνήγι της βαθμολογίας και ο στόχος της πρωτιάς, ίσως τον έκαναν να νομίζει, ως την τελευταία στιγμή, οτι θα "μανατζάρει" την κατάσταση και δεν θα χρειαστεί να τραβήξει το εφεδρικό. Ο πρωταθλητής, απο την άλλη, δήλωσε οτι δεν θα ξαναπάρει μέρος σε αγώνες...     

Ο αγώνας απο πολλούς στο διεθνές φόρουμ χαρακτηρίστηκε αποτυχία, χωρίς νόημα, αφού εξάντλησε ψυχικά και σωματικά τους αθλητές και απογοήτευσε τους φίλαθλους.

Και αναρωτιέμαι, όλα αυτά για να ανεβεί το επίπεδο; Για ποιό επίπεδο μιλάμε ακριβώς;

Ένας αθλητής στο paragliding forum αναφέρει: "We're never going to impress the world by running 114km instead of 94km, we might impress them if no one died for a few years."

Κι ένας άλλος: "Maybe, it is time for someone to start the 'serial world's once more. If manufacturers were to put up the cash, as they do in Larangne, and the best pilots in the world were to take part, maybe the sport can move away from its path of destroying so many lives. 

In the meantime, I challenge anyone to call this competition a 'success'. One person died and numerous others ended up in hospital. Where is the success? 

Ενώ ο πιλότος που συγκρούστηκε με τον δικό μας Έλληνα αθλητή στο blog του αναφέρει: "Fly safe and if you want to stay safe don’t become a competition pilot till we have some more sensible rules and gliders in place."

Εδώ, στα δικά μας φόρουμ, καμμία αναφορά σε τίποτα και καμμία συζήτηση, σαν να έπεσε η αυλαία στο τελευταίο τασκ.